تقويت عضله تنفسي در شناگران
درباره اين نكته هنوز اتفاق نظر وجود ندارد كه تمرين دادن عضله تنفسي مي تواند باعث افزايش ظرفيت حياتي يا ظرفيت و حجم كلي ريه شود. افزايش ظرفيت ريه ها - اگر ممكن باشد - براي شناگران بسيار سودمند است. افزايش حجم و ظرفيت حياتي يا حجم كل ريه ها ، مي تواند ميزان شناوري شناگر را افزايش دهد. نيروي كششي غير فعال هنگام شنا كردن ( مقاومت در برابر حركت ) با افزايش حجم ريه ها كاهش مي يابد. اين امر تا حدودي توضيح مي دهد كه چرا افزايش حجم كلي ريه ها منجر شود، براي شناگران بسيار مفيد است.
تنفس حلقي - زباني (GPB ) به معناي استفاده از عضلات حلقي - زباني براي كمك به سازگاري ريه ها با فرو دادن مقادير نا چيزي از هوا ( 200 ميلي ليتر ) به درون ريه ها است. اين تمرين تهويه اي توسط بيماران مبتلا به اختلالات عصبي عضلاني ( اين اختلالات تاثير منفي بر عضلات تنفسي دارند ) استفاده مي شود و مي تواند حجم هاي جاري را در بيماران به حالت طبيعي برگرداند.
اجراي تمرينات ( GPB ) به مدت 6 هفته ، ظرفيت حياتي زن سالم غير ورزشكاري را تا 3% افزايش داده است. تمرين GPB به مدت 5 هفته توسط شناگران زن ، باعث افزايش ظرفيت حياتي تا 2% شده است، اما در شناگران مرد تغيير بارزي رخ نداده است، هر چند به افزايش تدريجي ظرفيت حياتي منجر شد. در شناگران مرد و زن افزايش ظرفيت حياتي به ترتيب باعث افزايش 17% و 37% كيلوگرم در ميزان شناوري شده است. ديده شده است كه تمرينات GPB ، باعث افزايش ظرفيت حياتي شناگران و تاثير مثبت آن بر حداكثر سرعت شناگران در آب با ريه هاي پر يا تقريبا پر مي شود.




استاد حجت کیومرثی